میدونین آدمای افسرده یه امتیاز بزرگ دارن

یه امتیاز بزرگ که خوشحال ترین آدمای دنیا ندارن

اینکه یه نور کوچیک

یه امید کوچیک

یه نفس آسوده

یه آرزوی کوچیک

یا شایدم یه چیکه امید به دوستی

میتونه اونقدر براشون بزرگ و لذت بخش باشه که آدم خوشحالا حتی نتونن حسش کنن.

اونقدر بزرگ و گرم که برای همیشه زندگیشونو عوض کنه.

اونقدر سبز که اشکاشونو در بیاره.

اونقدر سرخ که از شرم سر به زیرشون کنه.

اونقدر شرمنده که خجالت بکشن از فراموش کاریشون.

از فراموشی و بزرگ انگاریشون ...

آدمای افسرده شانسشون بیشتره ...